Interview De Kempenaer

Gerard Spekken debuteert met fietsroman

Vijf jaar geleden fietste Gerard Spekken met zijn vrouw naar de Middellandse zee. Juist op een moment dat het niet echt goed uitkwam, of wel? Twee jaar later begon hij met het schrijven van een roman waarin die fietstocht centraal staat. “Fiets je ook terug” is een bijzonder boek geworden met veel autobiografische details over de ervaringen van de schrijver met tussen de hoofdstukken kaartjes met bijzonderheden over de route.

“Fiets je ook terug?”, vroeg een aangeschoten Nederlander toen de hoofdpersonen in het boek in zuid Frankrijk bijna hun eindbestemming hadden bereikt. Die vraag werd de titel van het boek dat Gerard Spekken schreef over die fietstocht. Het geeft het thema van het boek weer volgens de schrijver: “Je fietst door Zuid Frankrijk. Voor ons was dat een grote onderneming en dan vraagt zo’n dronken Nederlander, met een natte zeemleren lap op zijn hoofd tegen de hitte, of je ook nog terugfietst. Je denkt daar onderweg over na en dan realiseer je dat zo’n fietstocht voor de één een hele onderneming is terwijl het voor een ander pas half weg is”.

Gerard Spekken was zelf uitgever
Jarenlang was hij directeur van educatieve uitgeverij PAT. In 2004 besloot hij die te verkopen. Vlak voordat de transactie afgesloten werd ging hij met zijn vrouw op vakantie. Een fietsvakantie om even alles van zich af te zetten, om even helemaal te ontspannen, om even tot jezelf te komen om… Hij ging samen met zijn vrouw 1500 kilometer op de fiets van Knegsel naar Saint Clair, een fietstocht die de Belgische impressionist Theo van Rysselberghe honderd jaar geleden ook maakte om inspiratie op te doen. Twee jaar later begon hij met het schrijven van zijn boek.

Er gebeurt wat tijdens zo’n reis
Tijdens de fietstocht gebeuren er allerlei dingen, onderweg krijgt hij te horen dat een van zijn beste vrienden gaat scheiden, ze logeren in Parijs in een hotel waar dezelfde nacht een brand uitbrak en zijn moeder ligt op sterven. Tijdens de reis spelen een grote mengelmoes aan tegenstrijdige gedachten door zijn hoofd. Natuurlijk over het werk, zijn moeder en de scheiding van zijn vrienden terwijl zij ook lekker fietsen in de stilte tussen de korenvelden. Maar ook de inspanningen van elke dag honderd kilometer fietsen en bergen beklimmen hebben hun invloed. “Het doet wat met een mens als je dagenlang alleen maar fietst, of als je urenlang tussen de velden doorfietst met niets anders dan je eigen gedachten. Je gaat dan vooral veel nadenken over jezelf; Vind ik dit nu leuk of vind ik dit saai? Wat wil ik zelf? Ook in je relatie gebeurt er het een en ander. Ik ben een avonturier, ik wil alles uitproberen en ervaren, mijn vrouw is meer behoudend. Tijdens de reis zie je de rollen veranderen. Op het moment dat ik tegen een burn-out aanzit, wordt Yvonne de sterke persoon waar ik op moet vertrouwen. Die lijnen vind je in het boek terug. De sterke man blijkt zijn zwakheden te hebben maar die worden naadloos gecompenseerd door zijn vrouw”. “Wie samen kan reizen kan ook samen leven”; aldus Simon Carmiggelt.

Aan de andere kant van de tafel
Gerard is een man die openstaat voor allerlei ervaringen. Na de fietstocht wilde hij een boek schrijven over die tocht. Zelf was hij uitgever geweest dus hij besloot om het zelf uit te geven en nu een aan de andere kant van de tafel te gaan zitten. “Ik wilde zelf ervaren hoe het is om een boek uit te geven. Je komt niet bij de grote boekhandels in het schap te liggen als je niet eerst tienduizend exemplaren hebt verkocht. Je moet dan regionaal bekendheid geven aan je boek. Maar ik ben ervan overtuigd dat als het boek kwaliteit heeft, het ook ontdekt zal worden. Tijdens het schrijven heb ik me laten coachen. Dat was een heel nieuwe ervaring voor mij. Je komt dan met een manuscript en een week later krijg je het weer terug met allerlei rode strepen. Dat was geen leuke ervaring, ik was helemaal niet gewend om zo kritiek te krijgen”. Maar zoals Lao Tse zei: “Een tocht van 1000 mijl moet beginnen met een eerste stap”.

Ton van der Vorst

« Terug naar ‘Reacties’